Bos bericht (2006-6)
In gesprekken die ik met mensen voer gaat het af en toe ook wel eens over het levenseinde. Soms komt dit zo te praat, soms vraag ik er zelf naar. Best een moeilijk onderwerp, zo intiem en teer ook. Maar naar mijn mening niet onbelangrijk. We weten dat we allemaal eens sterven en dan is het goed om van te voren toch eens over deze dingen gepraat te hebben. Al is het maar om het de nabestaanden gemakkelijker te maken om een afscheid naar idee van de overledene te organiseren.
Iets wat dan ook wel eens naar voren komt is de vraag: hoe zou het zijn na de dood? Is er nog wat of is het echt voorbij? Vroeger stelde men de vraag wel eens: ben je bereid te sterven? Met andere woorden, kun je God ontmoeten? Ben je er zeker van dat je in de hemel komt?
Ben je bereid te sterven, vroegen ze ook eens aan dr. Buskes. Hij was per trein onderweg van Amsterdam naar Rotterdam om daar een dienst te vervullen. Zijn antwoord was verrassend: nee, want ik moet vanavond om 19:00 nog preken in Rotterdam. Een antwoord dat je als spottend kan opvattend, maar als spotter kennen we Buskes niet. Wel als realist. Buskes wilde aangeven dat we uit moeten kijken met de vraag: ben je bereid te sterven? Het kan mensen geweldig onrustig maken en het lijkt een beetje op een examenvraag. Daarnaast legt Buskes er sterk de nadruk op dat de dood, als straf voor onze zonde, ongedaan is gemaakt. De dood is overwonnen door Jezus en in Hem kunnen ook wij sterven.
En bij dit heilsfeit hebben we pas weer stil mogen staan. Jezus Christus is overwinnaar. Laten we de genoemde vraag dan anders stellen: ben je bereid Jezus te volgen? Ook al een vraag die niet gemakkelijk is, want dat betekent dat je jezelf weg moet cijferen en dat is voor een mens erg moeilijk. Veel succes ermee!!!!
Ik eindig met een hartelijke groet, ook namens de dames.
Johan Bos
