Bos bericht (november 2007)
Vorige week ben ik even bij de huisdokter geweest omdat ik maar bleef hoesten. Diverse flesjes hoestdrank en potjes Dampo ten spijt, ik kwam er niet van af. Volgens de huisarts was het een kwaal waar half Ridderkerk mee behept was en ik dacht: daar ben ik dan mooi klaar mee. Je verwacht dan dat de arts een sterkere hoestdrank voorschrijft dan dat je als particulier kan kopen, maar het medicijn van de dokter verbaasde mij zeer. Stop maar met het gebruiken van hoestdrank, dan gaat het wel over. U zult begrijpen dat ik flink zat te klapperen met mijn oren. Het klonk voor mij hetzelfde als dat een dominee zegt: stop maar met Bijbellezen. Altijd van die rare associaties heb ik, maar dat komt natuurlijk omdat ik christen ben.
Na van mijn verbazing te zijn bekomen uitte ik die ook en de dokter had een goed verhaal. Bij vastzittend slijm wekt hoestdrank de hoestprikkels juist op, omdat er stoffen in zitten die het slijm oplossen waar je dan weer van gaat hoesten. Wat voor mij een les was die morgen, is dat we altijd door moeten vragen als je iets ‘raars’ hoort. Met andere woorden, rare uitspraken bestaan eigenlijk niet, want iedereen doet een uitspraak met een reden. We hebben gauw de neiging bij rare uitspraken onze mond te houden, maar misschien is het een signaal om juist eens door te vragen. Naar het waarom van de opmerking. Je krijgt dan mogelijk een heel goed gesprek. Want zeker als het om geloof gaat kunnen mensen ‘rare’ dingen zeggen. Maar als je doorvraagt en doordenkt zit er soms heel wat achter wat de moeite waard is met elkaar te delen.
Ik eindig opnieuw met een gemende groet mede namens vrouw en kinderen,
Johan Bos
