De Ruyter
De Ruyters schoonste overwinning: een reactie
In de voorgaande editie van Kerk op Zuid lazen wij het verhaal van ds Van der Graaf over Michiel de Ruyter en zijn Hongaars predikanten. Een goed verhaal dat bij ons een herinnering losmaakte uit dezelfde periode (1988) als waarin ds Van de Graaf bij het monument in Debrecen een krans legt.
Het was in de beginperiode van ons contact met de gemeente in Erdöszentgyörgy dat wij in Debrecen een overnachtingsadres hadden. Dat was bij de familie Toth in de Vendegutca op nummer 81. Vader Toth was predikant in de gereformeerde Kerk bij hen vlak om de hoek en moeder Toth was arts; verder nog een zoon Lajos en een dochter Erszebeth.
In die periode kenden wij het bestaan van dat monument en de daarmee verbonden geschiedenis. De bron van de kennis kunnen wij niet meer achterhalen maar het zou best wel eens “een fatsoenlijke les in vaderlandse geschiedenis” geweest kunnen zijn aan de ds Van Haeringen school in de Millinxstraat. Hoe het ook zij, tijdens een van die overnachtingen vroegen wij de familie Toth naar dat monument en tot onze verbazing verschenen er boven alle hoofden grote vraagtekens. Niemand wist waar wij het over hadden. Maar nadat wij hen hadden “bijgepraat” wisten zij zeker dat er in Debrecen maar een plaats was waar dat monument zou kunnen staan en dat was het parkje tussen de grote gereformeerde Kerk en de theologische hogeschool; daar moesten wij dan maar eens gaan zoeken en jawel, wij vonden dat monument op ongeveer 300 m van de Vendegutca.
Nadat wij bij de familie Toth verslag hadden gedaan werden wij getrackteert op een extra glaasje palinka.
Overigens blijkt uit het verhaal van dominee Van der Graaf wel, dat Michiel de Ruyter zijn tijd ver vooruit was met zijn pleidooi voor samen op weg.
Arie en Liliane Kootstra
