Psalm 83
Nee, een gebed als psalm 83 zullen we in onze tijd niet snel mee bidden. Niet dat we de wraakgevoelens van de psalmist niet meer hebben. Nee, zoveel beter zijn we niet. Het valt ons evenwel zwaar God te rijmen met onze wraakgevoelens. Als de goede God regeert, is er vrede. Dat dat met geweld gepaard gaat, lijkt ons bij God niet passend. Toenemend inzicht in de Openbaring van Zijn Naam, bevestigt dit. In God is geen geweld.
De biddende psalmist is in grote nood. Laten we ons geen illusies maken over de boosheid die hem treft. Alles waar hij voor staat, wordt bedreigd. Wie sterk is, wordt sterker en van wie al niets meer heeft, wordt nog genomen. Het is om moedeloos van te worden. Nog is dat het ergste niet. Wat angstaanjagend is, is dat God zwijgt. Hij houdt zich stil en laat het gebeuren. Heeft het dan nog wel zin te blijven geloven, zich door dit geloof te onderscheiden?
Toch wil de psalmist niet opgeven. Zijn gebed is er de uitdrukking van. Op aarde zal bekend worden dat de Naam van de Heer de allerhoogste is. Als dat niet waar zou zijn, was het hopeloos. Als het waar is, betekent het ook gericht. Zonder dat is Hij geen God. Wat haaks staat op Zijn liefde, zal verloren gaan. Vreselijk zal dat zijn, maar wat een vreugde! Dat wil de psalmdichter in zijn aanvechting niet loslaten. Daarnaar verlangt hij. Daarom bidt hij.
