Om de toekomst van de gemeente-5
Vorig seizoen is er uitvoerig in de wijkkerkenraden gediscussieerd over de toekomst van de gemeente. Tijdens de ambtsdragersvergadering is verslag uitgebracht. Alle wijkkerkenraden zijn het er over eens dat de vorming van de gemeente op basis van territoriale grenzen op den duur niet meer mogelijk is. Doorgaan op de huidige weg, betekent het geleidelijk opheffen van de wijkgemeenten. Nu niets doen, betekent het op den duur verdwijnen van de gemeente uit dit stadsdeel. Als mogelijk alternatief werd vorig seizoen de geconcentreerde presentie genoemd. Daar wilden de wijkkerkenraden wel wat meer over weten.
Deze maand heeft het moderamen van de Algemene Kerkenraad aan de leden van de Algemene Kerkenraad en de Wijkkerkenraden een vervolg notitie voorgelegd: de 2 e beleidsnotitie. In deze notitie wordt de geconcentreerde presentie uitgewerkt. Aan de kerkenraden is gevraagd deze notitie dit seizoen te bespreken. Ook nu zal tijdens de ambtsdragersvergadering in mei/juni gerapporteerd worden.
profielen
In beleidsnotitie-2 wordt nauw aangesloten bij de ontwikkelingen binnen kerkelijk Zuid. In de loop der jaren hebben zich daar drie profielen ontwikkeld: hervormd-gereformeerd, confessioneel en oecumenisch. Voorgesteld wordt om deze profielen als uitgangspunt voor het beleid te nemen. Daarbij wordt ook gekeken naar de ervaringen van andere gemeenten. Dan blijkt dat vooral gemeenten die een duidelijke signatuur hebben in de stedelijke omgeving overleven. Niet het gebied is bepalend, maar het eigen gezicht. Mensen komen af op wat er geboden wordt. Daarbij is de woonplaats van minder belang. Het kan dus voorkomen dat iemand die in Lombardijen woont, elders in Zuid kerkt.
extra
Met de vorming van de profielen zijn we er nog niet. De profielen zullen waarschijnlijk vooral de huidige kerkelijk meelevenden aan zich binden. Het vormen van de profielen zal pijn doen. Wat vertrouwd is, zal losgelaten moeten worden. Toch is dat niet het enige. Het vormen van de profielen is ook een uitdaging. We gaan ook iets met elkaar opbouwen. Aan de profielen wordt gevraagd zich met name op één aspect zich te concentreren. Dan gaat het vooral om activiteiten gericht op mensen ‘buiten’ de kerk. De kerk wordt of blijft op die manier zichtbaar in de stedelijke samenleving. Vanuit een duidelijk zichtbaar kerkgebouw worden activiteiten ontwikkeld gericht op de samenleving. Dan kan men denken aan vormingsactiviteiten, evangelisatie, het maatschappelijke debat. Ook dan richt men zich op de hele gebied van de gemeente.
kortom
Het gaat om concentratie om gezamenlijk beter de uitdaging van een vitale gemeente aan te kunnen gaan. Het gaat om ‘inkrimpen’ en ‘opbouwen’.
eindsituatie
In de beleidsnotitie wordt er van uitgegaan dat de noodzakelijke beslissingen over de toekomst van de gemeente binnen vier jaar genomen moeten zijn. Immers, over vier jaar zullen er nieuwe predikanten beroepen moeten worden. In de notitie wordt voorgesteld full-time predikanten te beroepen. Voor ieder profiel één. Daaraan toegevoegd worden drie krachten op HBO-niveau. Dat is ongeveer de formatie die de gemeente financieel kan opbrengen.
de weg er naar toe
De mogelijkheid is aanwezig om met beslissingen te wachten tot de nood echt aan de man komt. Dan zijn we te laat. We redden het als gemeente niet om opnieuw noodverbanden te treffen. Het leidt tot een versnippering van predikantsplaatsen. Als ieder zich op zijn eigen erf (wijk) terugtrekt, zal het best nog even gaan. Op de langere termijn zou het voor de kerkelijke presentie op Zuid slecht uit pakken.
Vandaar dat in de beleidsnotitie-2 aan de wijkkerkenraden gevraagd wordt voor het eind van het jaar aan te geven of de richting die in de notitie gewezen wordt, draagvlak heeft. Daarna wordt aan de wijkkerkenraden gevraagd per profiel voor een eerste verkenning bij elkaar te komen. Tijdens de ambtsdragersvergadering van mei/juni zal dan van de verkenningen verslag uitgebracht worden.
ds A. Polhuis, voorzitter AK
gemeenteleden kunnen de Beleidsnotitie-2 bij de scriba van de wijkgemeente of AK opvragen.
Kerk op Zuid, 2004, nr 13
