Psalm 129
Een psalm die blijft haken, hoe we hem ook uitleggen of verstaan. Het blijft moeilijk voor ons in de in de psalm bezongen bevrijding van de Heer te geloven. Hij snijdt de riemen van de drijvers door, terwijl onze werkelijkheid het tegendeel laat zien. De knellende banden van de onderdrukking worden eerder aangehaald. Dat wordt ervaren in onze maatschappij, in eigen land en vooral in de landen van de armoede. Kinderarbeid is geen uitzondering. Klopt het wel wat in de psalm gezegd wordt?
Er is nog een probleem met het verstaan van de psalm. Bijna ongemerkt vereenzelvigen wij ons hoorders met degene die van jongs af aan gekweld wordt. Is dat wel terecht? Zijn wij slachtoffer of zijn we daders in de wereld? Staan we aan de kant van hen die door de Here God bevrijd worden of behoren we bij hen tot wie de zegen van de Heer niet uitgesproken wordt? Dat zijn indringende vragen.
De Heer heeft ingegrepen in de wereld. De riemen zullen niet losgesneden worden, maar zijn losgesneden. Het blijft aangevochten geloof. Een ding lijkt mij zeker. Wie het met de psalmist mee belijdt, kan onmogelijk zonder schaamte bij de drijvers gevonden worden. Hij weet dat knechting in Zijn koninkrijk voorbij is. Die wetenschap voorkomt dat mensen onder de druk gebroken worden. Daarvan wordt tot op de dag van vandaag indrukwekkend getuigenis afgelegd.
