Kroniek december 2006
Het blijft tobben met het Plein 1953. Een paar weken geleden was het helemaal raak. Een complete overstroming zette een groot deel van het Plein blank. Ik heb het zelf niet gezien, maar bewoners die het mij vertelden, meldden dat de EDAH onder water dreigde te lopen. Ik kan er de humor wel van inzien. Pendrecht dat genoemd is naar de watersnoodramp liep nu zelf een beetje onder.
Sinds de opening van het Plein wordt geprobeerd er iets van te maken. Het Plein moet dienen als centrale ontmoetingsplek van de wijk. Zelf vind ik de ruime open plek fraai. Wie op een zonnige dag vanaf de Sliedrechtstraat via de Burghsluissingel naar het Plein kijkt, ziet een mooie open plek oplichten. De gele steentjes hebben dan een verrassend effect. Lang niet iedereen deelt mijn mening. Velen die ik spreek vinden het Plein een vlakte die een onprettig, ja zelfs onveilig gevoel geeft. Nergens enige beschutting. Het is er niet gezellig, wordt vaak tegen mij gezegd. Ik ben blij als ik er weer weg ben. Dat heeft niet alleen te maken met de fietsers en brommers die het lopen op het Plein niet altijd makkelijk maken. Mensen komen er dus niet graag. Het kost nog geld ook. Dan maar liever naar Zuidwijk, waar je nog vrij parkeren kunt. Het heeft er toe geleid dat het Plein in de ruim 5 jaar dat het er in deze vorm is, in verval geraakt is. Zelfs de gele steentjes glanzen niet meer zoals toen. Een zwarte vuillaag maakt ze dof.
De werkzaamheden van de afgelopen weken doen er geen goed aan. Als ik zie hoe de steentjes onder de modder vandaan komen houd ik mijn hart vast. Ook zie ik hoe de zwarte steentjes her en der door de gele steentjes gelegd zijn. Slordig. Ik neem aan dat dat binnen de kortste keren hersteld zal worden. Dat heeft de wijkcoördinator mij toegezegd. Een grondige schoonmaakbeurt van het hele Plein is na de werkzaamheden ook geen overbodige luxe. Daarmee zijn we er nog niet.
Er zal ook nog eens kritisch en met fantasie naar de inrichting van het Plein gekeken moeten worden. Er zijn vast wel een paar kunstenaars die daarvoor plannen kunnen maken. Voorwaarde is dan wel dan zij met de verschillende bevolkingsgroepen in Pendrecht in gesprek gaan. Er moet toch iets te verzinnen zijn waardoor Pendrechtenaren een beetje trots op hun Plein kunnen zijn? We kunnen en moeten spreken over vitale coalities in de wijk, maar als het huis niet gezellig is, is dat wel moeilijk.
Na de minioverstroming is het het moment om aan zo’n proces te beginnen. Ik weet het. Dat kost geld, maar de wijk is het waard. Na de grote overstroming zijn er kosten noch moeiten gespaard om Zeeland er weer boven op te helpen. Op iets van dat elan hoop ik nu Pendrecht zelf ook een beetje onder water gelopen is. Dat bedoel ik ook in figuurlijke zin. Met het dichten van het lek onder het Plein zijn we er niet. Ook niet als de steentjes allemaal weer keurig op hun plaats liggen. Met het Plein moet meer gebeuren om het leefbaar en gezellig te maken.
At Polhuis
