Psalm 143
Een psalm die ons midden in het actuele debat zet. Lijkt de God van de bijbel niet in veel opzichten op de God van de Islam? Iets minder heftig geformuleerd. Kan je wel spreken over een verschil tussen de bijbel en de koran? Ongemakkelijke vragen. Zeker als we letten op het laatste vers van deze psalm. God wordt opgeroepen de vijanden te verslaan en de belagers te vernietigen. Daar is de wrekende God, waar geen ontkomen aan is. Niemand uitgezonderd. Voor Hem is geen sterveling onschuldig.
Het vreemde is dat de psalmist niet doet wat voor ons wellicht het meest voor de hand ligt. Hij keert zich niet van Hem af. Ook voert Hij geen twistgesprek met God. Hij vraagt juist om Zijn oordeel voor zijn belagers, om het oordeel waardoor hij zelf ook getroffen wordt. In dat oordeel doet hij een beroep op Gods gerechtigheid. Dat is geen recht waarin boontje zijn loontje krijgt. Gerechtigheid is geen vergelding. Gerechtigheid Gods is dat God zich houdt aan zichzelf, zoals Hij zich aan mensen geopenbaard heeft, als de Trouwe, de menslievende.
De Heer dienen betekent niet dat wij zijn oordeel gaan uitvoeren. Dan gaan we strijd voeren met hen die ons belagen. Dan pikken we niets van de ander. Dan maken we onderscheid tussen zij en wij en wij staan dan altijd aan de goede kant. De Heer dienen is Zijn oordeel aanvaarden, over anderen, maar allereerst over onszelf. Een dienaar van de Heer weet dat hij van Zijn gunst en gerechtigheid afhankelijk is. Dat is te weinig. Wie zich van Hem afhankelijk weet, weet dat deze God zijn leven wil. Precies daarom bidt de psalmist.
ds A. Polhuis
