Psalm 65
Er zijn verschillende redenen die het mij moeilijk maken deze psalm in zijn geheel mee te zingen. Er wordt uitgegaan van een wereldbeeld dat vreemd voor ons is. Wat belangrijker is; de psalm zegt dingen over God, die in onze tijd zo niet meer gezegd kunnen en mogen worden. Een kritisch omgaan met de Schrift blijft vereist!
De psalm spreekt over mensen die de einden der aarden bewonen. Onmiskenbaar gaat de psalmist uit van een antiek wereldbeeld: de aarde als plat vlak. Midden in het water drijven de stukken land. God is er de borg voor dat deze drijvende delen niet over de rand in de afgrond vallen.
Is dit beeld nog in onze tijd overzetbaar, anders is dat met het slot van deze psalm. Honger en droogte in Afrika. Bezocht God deze gebieden dan niet? Is God dan alleen hier waar meer vee rondloopt dan inwoners? Inderdaad: de landouwen bekleed met kudden. Zo over God spreken in onze tijd is godslasterlijk.
