Kroniek januari 2005
Sommige dingen kunnen lang duren. Begin 2001 ontstond er onrust in Valckensteyn. De stichting De Stromen zegde de huur op van het verzorgingsgedeelte in het pand. Dat is nu bijna vier jaar geleden. Op de ontstane onrust werd vrij snel gereageerd door de politiek en de Nieuwe Unie. Begrijpelijk omdat het welbevinden van veelal minder draagkrachtige ouderen in het geding was. Door het wegvallen van het verzorgingsgedeelte verdween een belangrijke functie in het gebouw. Zorg behoevende ouderen konden niet langer in Valckensteyn zelf opgevangen worden. Daarnaast verdween ook de permanente bemensing van de balie.
Het moet gezegd worden de Nieuwe Unie deed haar uiterste best de gevallen gaten op te vullen. Het hielp zeker dat én bewoners én de politiek nauwlettend toekeken. Onlangs werd in de vernieuwde ontmoetingsruimte van Valckensteyn door de Nieuwe Unie een feestje georganiseerd. De renovatie en aanpassing aan de nieuwe situatie was gerealiseerd. Ik was aanwezig en vierde het feestje mee. Met gemengde gevoelens moet ik eerlijk zeggen. Toen heb ik dat maar niet geuit. Om nu een feestje te verstoren is ook wat.
Tijdens de gesprekken die kort na februari 2001 gevoerd werden, is van de kant van de bewoners van Valckensteyn voortdurend gewezen op de leegstand van de eerste drie verdiepingen. Dat zwarte gat werd als naargeestig en bedreigend ervaren. Dat werd door de portefeuillehouder en de Nieuwe Unie erkend. Ook bij deze gesprekken was ik aanwezig.
Vrij snel na het vertrek van De Stromen werd de belofte gedaan dat er op korte termijn opnieuw een verzorgingshuis op de verlaten etages gevestigd zou worden. Het zou weliswaar tijdelijk zijn, maar door de noodzakelijke verbouwingen zou de kans sterk toenemen deze etages na vertrek van de tijdelijk huurder permanent te verhuren. Sindsdien is er regelmatig gevraagd naar de voortgang. Ja, werd er dan gezegd, het gaat door, maar het hangt nog op te verkrijgen subsidies. Zouden die komen? Ja, die zouden er zeker komen. Eind van het jaar – dat is 2003- zouden de eerste bewoners er zijn. Later werd het midden 2004. Het is nu eind 2004 en nog steeds staan de etages leeg. Het zwarte gat is er nog.
Het is begrijpelijk dat deze zaak niet meer de aandacht heeft van de wijkpolitici. Het duurt immers al lang. Daarom vraag ik er nogmaals aandacht voor. Bewoners van Valckensteyn hebben niet om deze situatie gevraagd. Eerlijk gezegd geloof ik er niet meer in dat deze verdiepingen aan een zorginstelling verhuurd zullen worden. Wat dan?
Tijdens de gesprekken, na het vertrek van De Stromen, is ook de mogelijkheid besproken, die zich nu voordoet. Toen is er een alternatief genoemd. Als de drie etages niet verhuurd konden worden, zouden de kamers omgebouwd kunnen worden tot flats. Technisch was dat mogelijk. Er zouden redelijk betaalbare flats gebouwd kunnen worden voor ouderen. Wordt het niet eens tijd deze variant opnieuw te bespreken? Het zou goed zijn als bewoners, de Nieuwe Unie en de portefeuillehouder weer eens om de tafel gaan zitten om over de voortgang te spreken.
Waarom maak ik mij druk daarover? Direct na het vertrek van De Stromen werd door de Nieuwe Unie berekend dat Valckensteyn in ieder geval nog 10 jaar in de exploitatie zou blijven. Daar zijn nu inmiddels 4 van om. Betekent het stilzwijgen dat het gebouw in feite al opgegeven is? Dat kan toch niet waar zijn na alle aanpassingen. Het feestje is toch niet voor niets gevierd? Kom, nu we toch goede voornemens voor een nieuw jaar maken, los in het komende jaar ook deze zaak op. Dan zou het werkelijk reden voor feest zijn.
At Polhuis
