Psalm 60
Wat wij als Christenen na 20 eeuwen Christendom en na twee verwoestende oorlogen in deze eeuw afgeleerd moeten hebben, is het over God spreken in oorlogstermen. God, die in de strijd aan onze kant staat. Onze oorlogen zijn Zijn oorlogen. Al dan niet openlijk zo genoemde heilige oorlogen zijn duivelswerk. God wil de oorlog niet; onder geen beding. Het is mensonterend.
Wanneer we dit zeggen, komen we op gespannen voet met deze psalm. Dat is zo. Zo kunnen we in onze tijd niet meer over God spreken. Is daarmee deze psalm van de baan? Niet helemaal. Er wordt iets over God gezegd, dat vertroostend is.
Niet vergeten mag worden, dat de psalmist over de overwinning spreekt op het moment, dat hij verslagen is. Hij spreekt over de grote daden Gods, niet in een overwinningsroes, maar op het moment, dat hij zich verstoten voelt. Zijn vertrouwen blijft desondanks op God. Hij zal Zijn heerschappij vestigen en Hij zal de psalmdichter op die weg naar Zijn heerschappij leiden. Dat zingt de psalmist op het moment van grote tegenslag. Dit vertrouwen is ons ten voorbeeld.
