Psalm 57
Een psalm om jaloers te worden. De psalmdichter is in groot gevaar. Hij wordt zeer bedreigd. Dan doet hij niet wat zeer voor de hand ligt. Hij vecht niet voor zijn eigen hachje. Hij probeert niet te redden wat er te redden valt. Zelfs geen leugentje om bestwil.
In de nood zingt hij de lof van de Heer. Hij kan zelfs zeggen, dat zijn hart gerust is. Hij kan dat doen omdat hij een diep vertrouwen heeft in de Heer. Hij heeft zich voor zijn lot volledig aan Hem overgegeven. Hij kan zichzelf loslaten, omdat Hij weet, dat de Heer hem vasthoudt. Hij zal mij verlossen. Deze houding van hem is geen daad van roekeloosheid of onbezonnenheid, maar van diep vertrouwen.
Daar kan je jaloers op zijn. Zeer velen van ons en misschien wel allemaal, kunnen dit de psalmist niet zo nazeggen. Er is wel een diep verlangen naar. De onrust van ons bestaan maakt ons moe. Konden we ons ook maar zo in vertrouwen overgegeven aan de Heer. Kenden wij ook maar dat diepe vertrouwen, dat je door de Heer gekend en bemind wordt.
