Psalm 52
Er zijn psalmen, waarbij je afvraagt, hoe is het toch mogelijk, dat de kerk in onze samenleving zo de kant van het bestaande gekozen heeft. Met het bestaande bedoel ik dan het vertrouwen op rijkdom en het zich sterk wanen door wat uiteindelijk tot onheil is. (vers 9). We voelen ons immers veilig door een bewapening, die ons leven ten diepste bedreigt.
Als één ding duidelijk wordt uit deze psalm is het wel, dat de God van de bijbel zich bij deze geweldenaars niet thuisvoelt. Integendeel, Hij is er op uit hen van de aardbodem weg te doen. Dan kan de aarde weer leefbaar worden.
Deze God is voor de rechtvaardigen een troost en een oproep. Hij is de oproep zich aan Hem vast te houden en daardoor af te zien van steun aan de geweldenaars. Dat zal de kerk ook in Crooswijk/Jaffa hebben te leren. U doet er goed aan deze psalm aandachtig door te lezen, meerdere malen.
