Kroniek oktober 2005
Het had weinig gescheeld of het dokter Heftinghuis had zichzelf door de wind onthuld. Nu gebeurde het door de dochter van het doktersechtpaar. Een tastbare herinnering aan een gewaardeerde huisarts in Pendrecht is een feit. Op de gevel staat zijn naam en een bordje aan de muur vermeldt dat hij hier van 1955 tot 1993 zijn praktijk uitoefende.
In een bewogen speech haalde Johanneke Hefting herinneringen op aan de periode dat het huis door haar vader en moeder bewoond werd en zij daar met haar broers opgroeide. Ze werd geboren op de dag dat de eerste paal voor het huis geslagen werd: 28 oktober 1959. Over het huis vertelt zij het volgende: ‘Het was een huis waarin we heerlijk hebben geleefd: veel ruimte, en – wat heden ten dage nog steeds “in” is - de buitenwereld maakte deel uit van de ruimte in het huis. Dit kwam ook door de grote glazen wanden.’ In haar speech haalde zij een herinnering uit 1964/65 op. Na een reis van 6 weken door Afrika, uitgezonden door de NCRV-tv, begon dr Hefting weer met zijn praktijk. Hij had zich gedurende de reis niet geschoren. Nieuwsgierig naar zijn baard stonden die ochtend patiënten op het pad op hem te wachten. Helaas voor hen had hij zijn baard reeds afgezworen. Nu 40 jaar later is zo iets ondenkbaar. Het zegt iets over Pendrecht van die dagen en over de plaats die de dokter in de gemeenschap innam.
Ook het verdriet van het huis, dat door zeer velen in Pendrecht meebeleefd werd, werd door haar onder woorden gebracht. ‘Toen in 1986 mijn oudste broer Joost overleed, stond de wereld voor ons allen stil. Juist toen we in 1997 allemaal weer een beetje over deze schok heen leken te zijn, ontviel mijn broer Eric ons………. Eric, die de praktijk van mijn vader had overgenomen. Die zo vol plannen zat….’
Het huis krijgt nu een andere bestemming, maar blijft een huis waaraan de naam van dokter Hefting verbonden blijft. Terecht volgens zijn dochter. ‘Ook de wijze waarop dit huis nu in gebruik genomen is, is zeker in de lijn van hoe mijn ouders hebben gewerkt en geleefd: opvang, steunen, begeleiden, hulp verlenen.’
Over de nieuwe bestemming vertelde de directeur van de instelling die het huis huurt: de GGZ Europoort. Aardig om te weten is dat dit onderdeel van Europoort voortkomt uit de Hervormde stichting Hillevliet. In het dokter Hefting huis is nu een beschermd wonen project gevestigd. Het gaat om mensen die door een psychiatrische ziekte niet of nog niet in staat zijn zelfstandig te wonen. ‘Wij bieden hen een onderdak, waarin de sociale context zeer belangrijk is. Buurtbewoner zijn, huisgenoot zijn, samen ontbijten, samen boodschappen doen, samen koken of voor de anderen koken. Met elkaar vorm geven aan de dagelijkse zaken van het leven. Zaken die voor velen vanzelfsprekend zijn, maar die voor onze bewoners dat niet altijd zijn en die daar soms nog in moeten leren.’
Eén van de bewoners vertelde dat hij nu bijna 9 maanden in het huis woont en zich veel rustiger voelt dan daarvoor. Als hij het vertelt, straalt zijn gezicht. Als ik dat hoor, besef ik dat het huis een goede bestemming gekregen heeft. Wat voor Johanneke eens gold, geldt nu opnieuw voor de huidige bewoners. Zij bracht dat met een prachtige uitspraak van het door dokter Hefting geliefde Tellemvolk onder woorden. ‘Het huis is de buik van de moeder en zo heeft dit huis ook aangevoeld……. Ondanks alle stormen toch veilig en eindeloos vertrouwd………….’ Zo voelt het huis opnieuw aan.
At Polhuis
