Psalm 96
Advent betekent komst. Hij is gekomen en omdat Hij gekomen is, geloven we dat Hij komt. Zijn komst is een oordeel. Wie dat geloven wil, gelove het maar. De psalm heeft een andere pretentie. Onze wereld wordt er door geoordeeld. Dat oordeel laat geen steen op de andere. Niets in onze wereld blijft overeind. Niets van ons houdt stand. Wat van Hem is, zal overwinnen. Dat is goed, want Hij die komt, is goed. In Hem is geen kwaad. Hij alleen kan richten in gerechtigheid.
Met advent vieren we dat in Jezus Christus God in ons midden komt. In Hem maakt Hij zich openbaar. Het ongekende, of beter de Ongekende, maakt zich bekend zodat Hij door ons gekend kan worden. Dat moet aan de volkeren bekend gemaakt worden. Deze God kennen zij niet van uit zich zelf. Wij die van God niet weten, weten het nu, nu Hij zich in Jezus Christus bekend maakt. Als Hij komt, blijkt alles en ieder, die wij in onze onmacht voor goden hielden, niets te zijn, van nul en generlei waarde.
Als gemeente worden we opgeroepen de lof te zingen van deze Heer die gekomen is en komt. Dat kan niet anders dan een nieuw lied zijn. Het is een lied dat niet eerder op aarde gezongen is, omdat wij van uit onszelf de melodie er niet van kennen. Het is een lied dat ongehoord is, niet door ons zelf bedacht. Het is het lied van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, door de Heer zelf ingezet. Het is het lied van Zijn toekomst, die aangebroken is. Het is het lied van de Mensenzoon. We mogen meezingen, omdat Hij gekomen is.
