Beek (Ubbergen)-Siebengewald

 

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad voordat we deze tocht konden maken. Ik eindigde deze zomer met een blessure aan de achillespees. Dat is een hardnekkige blessure. Ik ondervind er nog altijd enige hinder van. Om nu een stuk te lopen leek mij geen goed idee. Ik besloot de hele afstand in een keer met de fiets af te leggen. Dus niet naar Milsbeek, maar naar Siebengewald. Ik plande dat voor zondag 18 november.

Op die dag voelde ik mij niet erg fit en besloot om niet te gaan. Dat bleek achteraf een goede beslissing. Op die dag overleed tamelijk onverwacht Elly haar moeder. Toen we opstonden wisten we nog niet dat zij er ’s avonds niet meer zou zijn. Een dramatische dag dus. De weken die volgden waren hectisch. Om wat afstand te nemen planden we om vandaag te gaan fietsen. Samen. Dat spande er nog even om, omdat Elly nu ’s nachts niet zo lekker was. Ook de weersverwachting is twijfelachtig: mogelijk regen. Na enige aarzeling besluiten we om toch te gaan. Iets later dan gepland vertrekken we met de fietsen op de auto naar Beek/Ubbergen. Daar vertrekken om iets over elf. Het is droog. Vrij moeiteloos volgen we de aanwijzingen uit ons boekje. Op een kleine afwijking na klopt de hele routebeschrijving.

Onderweg ditmaal heel veel grensstenen. Als teken dat we er echt waren een foto van Elly bij de laatste paal van deze tocht.

 

Elly grenspaal

 

Ook nu weer is de omgeving prachtig. Ook al is het winter en zijn de velden en bomen kaal, toch raken we weer onder de indruk van de weidsheid van het landschap en de rust die daar van uit gaat. Tot een uur of twee is het droog. Het lukt ons zelfs om droog langs de kant van de weg wat te eten.

lunch SiebengewaldAt-theedrinkendAt-op weg Siebengewald

 

Dan begint het te motregenen. In plaats dat we onze regenkleding aantrekken, blijven we in onze gewone jassen fietsen. Hadden we achteraf beter niet kunnen doen. Eerder dan we gedacht hadden komen we in Siebengewald aan. Die naam doet toch in Nederland enigszins vreemd aan. Het motregent dan behoorlijk. Om de bus naar Beek via Nijmegen te halen moeten we nog een stevig eindje naar Gennep fietsen. Dat is een saaie rechte weg met de wind tegen, in de regen. Wat een zegen is het dan als je op een electrische fiets zit. Precies volgens de planning halen we de bus in Gennep. Tegen zessen zijn we weer met de auto terug bij onze fietsen.