Bellingwolde-Bourtange

De staking van het OV duurt voort, maar deze etappe lopen we weer. De buren van de camping zijn zo vriendelijk ons in Bellingwolde af te zetten. Vandaag naar Bourtange. Daar wilden we in ieder geval deze vakantie eindigen. In Bellingwolde is het even zoeken voordat we de goede weg gevonden hebben.

Dan blijkt dat we in een prachtig gebied terecht zijn gekomen. We genieten. Als we stoppen om te eten, worden we weer aangesproken. Een auto stopt naast ons een de bestuurder vraagt welke wandeling we lopen. We doen weer ons verhaal. Hij is geinteresseerd en vraagt hoe we dat organiseren. We vertellen dat we met de caravan zijn en met het OV naar de bestemmingen gaan. Hij wijst ons op de Stichting Vrienden van de fiets. Daar is een boekje met adressen te krijgen van mensen bij wie tegen een redelijke prijs overnacht kan worden. Dat lijkt ons wel wat. In onze reisgids hebben we gelezen dat we in Drieborg de 400 kilometergrens gepasseerd zijn. Ik heb uitgerekend dat ik als we in dit tempo doorgaan, 82 ben als we weer in Hoek van Holland terug zijn. Dat moet dus iets sneller. Met de adressen is het mogelijk om ook tussentijds, zonder caravan eens te gaan. We zijn blij met de tip. Hij geeft ons nog een tip. Hij wijst ons hoe we sneller en via een mooiere route de grens kunnen bereiken. We volgen zijn advies op en lopen zeker drie kwartier verkeerd. (Later zien we op de kaart, dat iets verder van het punt waarop wij zijn omgekeerd toch een klein paadje liep, enfin). Omstreeks half één gaan we de grens over iets voorbij Rheederbrug. Volgens de routebeschrijving lopen we inderdaad op een kaarsrechte weg, die precies op de grens loopt. We zijn nieuwsgierig naar de oude grenspalen die hier moeten staan. Alls is evenwel welig begroeid. Eindelijk vinden we een paal. We vinden het maar een armetierig dingetje. In Bourtange lopen we recht op de camping aan. We hebben gehaald wat we gepland hadden!