Bergen aan Zee-Petten

Prima opgevangen in Alkmaar. De kleren zijn droog, de schoenen uiteindelijk met de föhn drooggemaakt.

Petten01

Heerlijk geslapen en ontbeten. Wat minder prettig is dat de blaren van Elly behoorlijk groot zijn. Vreemd is het wel. Tot op heden heeft zij geen last van blaren gehad en nu twee tegelijk, op ieder hiel één. We verzorgen ze en plakken er een blaarpleister overeen. We overleggen of we zullen starten. Het weer is niet veel beter en de blaren zijn pijnlijk. Met de pleisters durft ze het wel aan. We gaan het proberen. Het is immers vandaag niet zo lang als gisteren; geen 20 km, maar 14. Net als gisteren begint het te regenen op het moment dat we uit Alkmaar vertrekken. Gisteren avond hebben we de auto uit Wijk aan Zee opgehaald. We rijden nu eerst naar Callantsoog, het beoogde eindpunt van de tocht van vandaag. Als we daarheen rijden, barst er een hevig onweer los. Wat zullen we doen? In Callantsoog is de bui over. We gaan door.

Jan brengt ons naar Bergen aan Zee. Het is droog. Voor de zekerheid hebben we toch maar onze regenkleding aangetrokken.

Petten02 Petten03

Gelukkig maar, we zijn nog niet op het strand of het begint te regenen. Als we beginnen, merk ik aan Elly dat het haar moeite kost. Ook zelf voel ik de stevige wandeling van gisteren nog. Door het slechte weer hadden we in een behoorlijk hoog tempo gelopen. Na ongeveer drie kwartier stoppen we even. Ik kijk op de kaart en zie dan tot mijn schrik dat ik mij vergist heb. De tocht naar Callantsoog is niet 14 km, maar 20 km.

Dat halen we niet, denk ik bij mijzelf. Gisteren hadden we de wind een groot deel van de dag in de rug. Pas aan het eind draaide hij en kregen we hem tegen. Nu lopen we pal tegen de wind en de regen in. Ik zeg maar niets tegen Elly. We lopen zwijgend een half uur door. Dan stoppen we weer. Als ik naar Elly kijk, zie ik dat het haar moeite kost. Ze zegt niets, maar ik weet dat ze pijn heeft. Ik vertel haar dan dat ik een fout gemaakt heb en stel voor om in Petten te stoppen. Of als zij eerder wil, voor de hondsbossche zeewering. Beiden hebben de dijk nog nooit gezien. We besluiten om tot Petten te gaan. Dat is ongeveer 12 kilometer. De dijk willen we zien. Het is inderdaad een indrukwekkende ervaring. Lopend op de kruin van dijk, zie je links de zee en rechts het land, dat dieper ligt. Als we een eind gevorderd zijn, zien we voor ons een zware donderbui zich ontwikkelen. Bij ons miezert het wat, maar we zien in de verte een enorme hoeveelheid water naar beneden komen. Ook dat is een indrukwekkend gezicht. Die vergezichten houden ons op de been. In Petten vinden we na enig zoeken de kustbus, die ons voor één euro per persoon netjes in Callantsoog aflevert. Elly is er helemaal doorheen. Ik zelf kan het gelukkig nog net volhouden om met de auto weer naar Rotterdam te rijden.