Emmercompascuum-Zwartemeer

Voor vandaag staat een iets steviger wandeling op het programma. Ik schat dat we vandaag ruim 15 km zullen lopen. De vorge keer was omstreeks 10 km. We rijden met de bus naar Emmecompascuum. De chauffeur vraagt ons welke wandeling we lopen. We vertellen waar we mee bezig zijn. Hij vindt het interessant.

We geven op naar welke halte we moeten. Dat is de halte in het midden van het dorp waar we de vorige keer opgestapt zijn. De chauffeur heeft een beter idee. Hij stelt ons voor ons iets dichterbij de plek af te zetten waar we onze wandeling van vandaag moeten beginnen. Dat scheelt zeker anderhalve km lopen. We hoeven nu niet eerst vanuit het dorp weer naar de grens van het dorp te lopen. Hij zet ons af, zonder bij een officiele halte te stoppen en wenst ons veel plezier. Aardig. Dat valt ons trouwens wel op, dat de chaffeurs ons erg aardig tegemoet treden. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

Over deze wandeling is niet veel te zeggen. Ook nu weer, maar nu op Nederlands grondgebied, een lange rechte weg naar Zwartemeer. Aan het eind wordt het nog even spannend. Volgens de routebeschrijving moeten we de N37 oversteken. Dat moeten we ook, maar deze weg is kennelijk de afgelopen jaren gepromoveerd tot een autosnelweg. Wat we ook zoeken de plek om over te steken vinden we niet. We lopen eerst een pad af, waarvan we denken dat die ons naar de beschreven parkeerplaats brengt. Niet dus. Midden in het land houdt het pad op. Weer terug. Hebben we een aanwijzing over het hoofd gezien. We komen er niet uit. De aanwijzingen in het boekje vinden we niet. Op de kaart zien we ook niet echt een mogelijkheid om over te steken. Frusterend omdat we aan de overkant van de weg Zwartemeer zien liggen. Ik besluit polshoogte te gaan nemen en steek, ondanks het protest van Elly de snleweg over. Zo druk werd die nu ook weer niet bereden. Aan de overkant zien een sloot langs de kant van de weg, maar even verderop lijkt het er op dat we kunnen oversteken en dan zijn we in Zwartemeer. Gelukkig hebben we onze walkie-talkie bij ons en aanstaan. Ik roep Elly op om ook over te steken. Dat doet zij en dan vervolgen wij langs de slot de weg naar Zwartemeer. Dan wacht ons een nieuwe verrassing. We kunnen oversteken, maar de doorgang naar het dorp wordt versperd door een hek, dat wel loszit maar waardoor we toch verder kunnen. Via het overstekende deel over het water omzeilen we de versperring. Dan zijn we eindelijk in Zwartemeer en warempel dichtbij de plaats waar de auto staat. We eten ijs en gaan tevreden naar de camping.