Marrum-Wierum

Het is Hemelvaartsdag. De afgelopen dagen is het slecht weer geweest. Zullen we gaan of niet. Vorig jaar was het met Hemelvaartsdag hetzelfde. Toen zijn we thuis gebleven. Nu besloten we het er op te wagen. Na bijna een jaar niet gewandeld te hebben, willen we nu eindelijk wel verder met onze wandeling. Het vooruitzicht dat Hester en Caine met de kinderen ook komen werkt stimulerend. Het betekent in ieder geval dat we ons geen zorgen hoeven te maken hoe we met het openbaar vervoer thuiskomen. Zij halen ons op. Voordat ze aankomen beginnen we aan de wandeling. Het doel is om in ieder geval tot Holwerd te komen. Het is droog en de wind hebben we in de rug. De camping staat vlak bij de dijk en toevallig bijna op het punt waar we de vorige keer de zeedijk afgegaan zijn. Om ongeveer half twaalf beginnen we. Al lopend praten we nog wat na over het afgelopen jaar. Er is veel gebeurd. De trouwerij van Léoni en Jan Henk, de verhuizingen inclusief die van onszelf, het begin van mijn VUT. Ondertussen kijken we naar de prachtige vergezichten over het wad. We zien de eilanden liggen. Wat een stilte en een rust! Een moment denken we aan mijn vader. 17 mei blijft een dag met een speciaal gevoel. Hij zou vandaag 95 jaar geworden zijn. Hij werd maar 71. Marrum is sinds de laatste keer veranderd. In de winter speelde zich hier het drama van de paarden af. Door een storm overvallen konden wij zich op een verhoging in het buitendijkse gebied in veiligheid brengen. als we aankomen op de camping veronderstelt de campingeigenaar dan ook dat we daarvoor naar Marrum zijn gekomen. Dit keer zien we weinig paarden. Wel schapen, talloze! Elly ontpopt zich als schapenredster. Zij hoorde een klagend geblaat en inderdaad aan de rand van de dijk staat een schaap in het water. Het kan op eigen kracht niet tegen de steile wand op. Elly probeert het te grijpen, maar dat lukt niet. Aanvankelijk deinst het beest terug, verder het water in. Na verloop van tijd komt het toch iets dichterbij. Dan probeert het tegen de dijk op te klimmen. Precies op tijd grijpt Elly het beest in de nek en helpt het zo op de kant komen. Al blatend rent het naar de kudde toe. Elly is in sas. Ik vergelijk haar met de goede herder, die de kudde in de steek laat en het verloren schaap zoekt. Toch nog een stichtelijk moment op deze Hemelvaartsdag. Om omstreeks twee uur zijn we in Holwerd. We zijn nog redelijk fit. Hester en Caine zijn inmiddels op de camping aangekomen. Zij hebben gebeld. Ze zijn bezig met de caravan te installeren. We besluiten een stukje door te lopen. Ternaard, ongeveer 5 kilometer verder moet te halen zijn. Dan gaat het mis. Aan de landzijde van de dijk loopt een brede sloot. We kunnen de dijk niet af. We moeten wel doorlopen. Op het kaartje zien we dat even voorbij Ternaard het ´t Schoor ligt. Daar zal het toch wel lukken. Dat klopt. Van daaruit willen we naar Ternaard. Dit gehucht kunnen Hester of Caine, als ze ons komen op halen, vast en zeker niet vinden. Een paar jongens wijzen ons de kortste weg naar Ternaard. Wat er precies gebeurd is, weten we niet, maar in Ternaard zijn we niet gekomen. Met onze tong op onze schoenen komen we vlak bij Wierum uit. De jongens die ons de weg gewezen hadden, komen op de fiets voorbij. Ze spreken hun bewondering uit. Wat kunnen jullie snel lopen, vanuit Ternaard nu al hier. We zeggen maar niets. Een half later pikt Hester ons op.

Wierum01 Wierum02