Megchelen-Stokkum

Het is niet meer zo warm als afgelopen zondag. Daarom kan er weer op de gewone tijd gestart worden. Elly zet mij om iets over half tien in Megchelen af. Zij wandelt vandaag niet mee. Als ik begin ziet de lucht er dreigend uit: donkere wolken. Toch blijft het droog. Later op de dag gaat de zon weer schijnen. Niet zo warm dus als zondag, maar wel benauwd en broeierig. Ik ben net op weg als ik een weg zie die naar een van onze familieleden vernoemd is: beuningstraat. Wie had dat gedacht.

SAMSUNG

Het gebied waar ik door heen loop is duidelijk anders dan de vorige dagen dagen. Nauwelijks bossen, het land is vlak. Voordeel is wel dat daardoor goed te zien is hoe de grens tussen nederland en duitsland loopt. Met de kaart in de hand is dat prima te volgen. Ik loop op de Jonkerstraat en Meilandsedijk, twee lange rechte wegen. Saai. Ik ben blij dat we deze tocht zondag niet geopen hebben. Bij ‘s Heerenberg loop ik vandaag voor het eerst verkeerd. Op mijn gevoel probeer ik de grens weer te vinden. Dat lukt tot mijn verrassing. Ik kom precies uit op de plek waar ik de route beschrijving weer kan oppakken. Veel van ‘s Heerenberg zie ik niet. Wel zie ik de afgedankte kloosters, die nu voor woonbestemming verbouwd worden. Na ‘s Heerenberg ga ik weer de fout in. In het bos (voor het eerst schaduw vandaag) loop ik fout. Ik denk in Stokkum uit te komen, maar blijk weer ik ‘s Heerenberg te zijn. Het herstellen kost gelukkig niet al te veel tijd. Stokkum is een saai dorp, lijkt mij. Als ik een inwoner naar het centrum vraag, kijkt hij mij wat verbaasd aan. Daar is niets te beleven, zegt hij. Als ik zeg dat ik daar opgepikt wordt, wijst hij mij de weg. Als ik in het centrum ben, blijkt dat hij niet overdreven heeft. Daar haalt Elly mij op. Als ik bij de caravan ben, blijk ik last te hebben van mjn linkerachillespees. Dat moet wel gekomen zijn door het voortdurend op de schuinaflopende zijkant van de weg lopen. Ziet er niet goed uit. Ik heb de pe in. (19 kilometer)