Nije Altoena-Marrum

Oorspronkelijk waren we van plan deze dag naar Blije te wandelen. Ongeveer 20 kilometer. De tocht van eergisteren zit toch nog in onze benen. We besluiten om in ieder geval Marrum te halen. Dat is ongeveer 13 á 15 kilometer. Peter had aanvankelijk plannen om deze dag met ons mee te lopen. Hij had al aangegeven dat 20 km voor hem te ver was. De afstand die wij in onze gedachten hadden zou dus mooi uitkomen. Hij belt evenwel af. Wel had hij al aangeven dat het zeer de moeite waard is om ook op het buitendijkse land te wandelen. We zijn benieuwd. Na een paar kilometer zien we wat hij bedoelt. De Waddenzee is verdwenen. Tot ver de zee in zien we het nieuwe aangeslibte land. Het lijkt het er op als of de waddeneilanden, die we door het mooie weer zien liggen, direct aan het land grenzen. Ook deze dag zien we eigenlijk alleen maar schapen. Heel af en toe fietst er iemand voorbij. Als we na enkelen uren de dijk af gaan het nieuwe land in, zien we helemaal niemand meer. De stilte en uitgestrektheid is indrukwekkend. Zwijgend lopen we ruim een uur door dit landschap. We zien koeien en paarden en allerlei vogels, die op verschillende tonen geluid maken. Als stedeling heb ik geen idee hoe de vogels heten. Sijssies en drijfsijssies, verder gaat mijn kennis niet. Na ongeveer 5 uur wandelen gokken we er op dat het torentje dat we het meest dichtbij zien Marrum is. We hebben geluk. Op de kaart staat de weg waarop we uitkomen. Die weg leidt naar Marrum. Goed dat we toch maar een detailkaart van Friesland gekocht hebben. Je moet erg veel geluk hebben om aan iemand te kunnen vragen waar je precies bent. Het laatste stuk naar Marrum valt niet mee. We lopen dan op de weg en merken hoe warm het inmiddels geworden is. Op de dijk was er wind, maar nu lopen we in de brandende zon. Daarom drinken we eerst maar weer een glas bier als we aankomen. Gelukkig was de campinghouder beried om ons op te pikken.