Siebengewald-Arcen

Het is stalend weer als we om iets voor negenen vertrekken. De vooruitzichten zijn gunstig. Prima fietsweer, zonnig met een fris windje. Even over elf stappen we in Siebengewald op de fiets. In het begin altijd weer oriënteren om het juiste startpunt te vinden. Na ongeveer 10 minuten staan we op het punt waar de vorige keer in de regen stonden.

Van daaruit volgen we de aanwijzingen van onze papieren gids. Eerst op weg naar Well. Dat gaat goed, maar na ongeveer 5 kilometer merken we dat onze routegids gemaakt is voor wandelaars. Na een zand en grindweg (lastig fietsen) moeten we bij een beekje naar links. Daar houdt de zandweg op. Een heel nauw paadje langs de kant van de beek is het pad dat we moeten hebben. Voor wandelaars prima,maar voor fietsers niet te doen. We moeten dus lopen. Als we even onderweg zijn proberen we toch maar te fietsen. Er is voorlopig geen zicht op een betere weg. Dan bewijzen de electrische fietsen hun waarde. We kunnen ook als we door het gras fietsen vaart houden. Volgens de aanwijzingen moeten we bij grenspaal 520 A bij een kunstmatige cascade links af slaan. We tellen de grenspalen. We zitten goed als we grenspaal 520A zien. De volgende moeten we dus hebben. We fietsen vrolijk verder. Aan onze rechterkant het beekje en aan de linderkant eindeloze asperge-akkers. Strakke rijen, kaarsrecht. Dan zien we tot onze verrassing op eens een berg asperges liggen. Zien er goed uit. We rapen een portie bij elkaar en denken aan de voedselbank. Wat zonde dat dat daar ligt weg te rotten.

 

siebengewald-arcen-03 (web) siebengewald-arcen-04 (web)

Omdat we nog geen grenspaal 520A gezien hebben, noch een afslag naar links fietsen we verder, totdat we op eens niet verder kunnen. Het pad houdt op. We moeten dus terug. Weer naar grenspaal 520B, weer langs het smalle pad langs de beek. Opnieuw geen grenspaal 520A. Dat ziet er niet goed uit. Totdat Elly zegt dat zij wel ergens een klein paaltje gezien heeft, maar dat er niets op stond. Voor de zekerheid gaan we opnieuw terug. Daar vinden we het paaltje scheef en vrijwel geheel omgeven door gras. Als ik dat wegschuif, ja daar staat het: 520A. Hier moeten we dus links af. Opnieuw via een karrespoor, na langs een akker. Omstreeks 13.uur zijn we in Well. Daar eten we. 

Daarna op weg naar Arcen. We volgen de aanwijzingen van ons boekje. Dat gaat goed tot dat we rechtsaf een bospad in moeten. Dat ziet er niet gunstig uit. We besluiten het er niet op te wagen en fietsen een stukje door om te kijken of we daar ergens rechtsaf kunnen. Dat lukt nadat we dat aan een voorbijganger gevraagd hadden. Dan blijkt dat we weer in Duitsland zijn. Hij legt het goed uit, maar als we zijn aanwijzingen volgen komen we moederziel in een bos zonder paaltjes of verdere aanwijzingen te staan. Daar worden we gered door een ouder Duits echtpaar. Zij wijzen ons vriendeljk en geduldig de weg en als we toch opnieuw de fout ingaan staan zij er weer om ons de juiste weg te wijzen. Ik moet denken aan de scene van Van Kooten en de Die: Do ist der Bahnhof, een persiflage op het Nederlandse verzet. Zo vlak voor de 4e en 5e mei worden we allervriendelijkst door dit Duitse echtpaar de weg gewezen. 

Na verloop van tijd komen we inderdaad op de weg naar Arcen. We proberen nog even de route weer op te pakken als we de Grenzweg zien. Dat lukt niet. Het slotgedeelte fietsen we dan maar op de gewone bewegwijzering. Omstreeks half vier zijn we in Arcen. Dan met de bus naar Sienbengewald om de auto weer op te halen. Om half zes zijn we terug in Arcen om de fietsen op te halen. Prachtige dag.

 

(gefietste afstand 40 km)