Vasse-Lattrop

Net als de vorige wandeldagen begint de wandeling met zon en eindigt deze met regen. Dit maal heel veel regen. ‘s Morgens heeft Elly mij in Vasse afgezet. Zij wandelt vandaag niet mee. Zij heeft last van een oude kwaal: een opgezette voet. Kennelijk toch iets overbelast. Met rust moet het weer in orde komen.

Ik had besloten een klein stukje af te steken. Dat gaat prima, totdat ik op een punt kom waar ik volgens de kaart rechtdoor moet. Daar staat evenwel een boerenbedrijf. Ik kan alleen links en rechts af. Ik kies de linkse afslag en kom uit waar ik dacht te zullen uitkomen: bij watermolen Frans. Even verderop pak ik de routebeschrijving weer op. Dat gaat goed totdat ik bij een eigen weg kom. Ik aarzel. Ik verken een andere weg, maar krijg het idee dat ik dan wel erg ver van de route afraak. Op goed geluk ga ik de eigen weg op. Aanhet eind zie ik caravans staat. Daar zal toch wel ergens een doorgang zijn. Die is er inderdaad ook.Ik kom op een weg uit, maar ben de weg op de kaart kwijt. Het weer is inmiddels omgeslagen. In de verte rommelt het. Om het risico van verdwalen te voorkomen, vraag ik de weg. Ik loop inderdaad goed, maar de man meldt mij dat ik niet zo maar naar Duitsland kan lopen. Mijn kaart is volgens hem verouderd. Dat is heel goed mogelijk. Lettend op het weer neem ik het zekere voor het onzekere. Ik loop volgens de kaart zo dicht mogelijk langs de grens, maar dan nu aan de Nederlandse kant. Het is nog steeds droog. Dat verandert snel. Om omstreekt één uur ziet het er zo dreigend uit, dat ik een schuilplek zoek op een boerenerf. Ik zit net om te gaan eten als de bui los barst. Een paar enorme donderslagen. Bij de eerste gaat het alarm in de schuren af. Dat blijken kippenschuren te zijn. De boer die naar mij toegekomen is vertelt dat. Ook dat de drie enorme schuren elke zes weken in zijn geheel geruimd worden. Als het een beetje droog is, ga ik verder. Na een paar honderd meter barst er opnieuw een enorme bui met windstoten los. Ik heb geluk. Aan de kant van de weg staat een verlaten schuurtje. Ik schuil in de luwte en zie na een kwartiertje dat de schuifdeur open kan. Ik sta dus droog en uit de wind. Na ruim een half uur klaart het op. Ik loop verder en bel Elly. Zij is in gesprek. Hester bleek haar te bellen. Ongerust, omdat voor het oosten van het land code oranje was afgegeven. Dat hoor ik van Elly als ik haar aan de telefoon heb. Zij pikt mij in Lattrop op, waar ik in het portaal van de RK op haar wacht.

(18 km)

Lattrop01