Wijk aan Zee-Bergen aan Zee

Het bleek lastig in deze periode een betaalbare slaapplaats in Wijk aan Zee te vinden. Vandaar dat we besloten om ‘s morgens met de auto naar ons beginpunt te rijden. Het lukt ons om zonder enige moeite een parkeerplaats te vinden, waar niet betaald hoeft te worden. Als we om 11 uur uitstappen begint het lichtjes te regenen. Even aarzelen of we onze regenbroeken zullen aantrekken. Het houdt misschien snel weer op. Het is immers volop zomer. Als we naar het strand lopen, zijn we blij dat we de regenpakken aangetrokken hebben. Het regent inmiddels stevig. Dat zal de hele dag zo blijven. Op het strand waait het ook behoorlijk. Gelukkig hebben we de wind in de rug. Het nadeel is wel dat onze rugzakken binnen de kortste keren doorweekt zijn. Gelukkig dat het brood in plastic verpakt was. De handdoek die we voor noodgevallen bij ons hebben was kleddernat en dus zwaar van het water. Door deze omstandigheden gedwongen, moeten we wel stevig doorlopen. Er zijn maar weinig mensen aan het strand. Na ongeveer twee uur lopen bereiken we Castricum. Drijfnat zoeken we een strandpaviljoen op. Het doet ons goed als de ober ons vol bewondering aanhoort. Hij spreekt op z’n Noordhollands. We herkennen het onmiddellijk. We voelen ons direct weer thuis. Dat gevoel hebben we meer als we door Noord Holland trekken. Toc hvreemd als je al zo lang weg bent en je je in Rotterdam ingeburgerd voelt. Na de koffie en chocolade (met veel slagroom) trekken we verder. Ruim anderhalf uur later bereiken we Egmond. Volgens onze gids overschrijden we hier de 100 km grens. We hebben er niet veel aandacht voor. Inmiddels zijn ook onze kleren nat geworden. Maar weer een strandpaviljoen opgezocht. Tot mijn verbazing vraagt de eigenaar of we onze natte jassen en regenbroeken buiten willen uitrekken, het liefst ook onze schoenen. Ik voel daar weinig voor en leg mijn spullen bij de ingang over een stoel. Elly is kennelijk overdonderd. Zij legt haar natte spullen buiten neer. Gelukkig is er wel een afdakje waardoor ze droog liggen.We drinken een kopje thee en gaan weg. Ongezellige tent. Kost ook nog eens 3.50 euro. Inmiddels heeft Elly aan beide voeten een forse blaar. We zetten door. Nog ruim een uur en dan zijn we in Bergen aan Zee. Daar worden we opgewacht door Elly’s broer Jan. Bij hem en zijn vrouw in Alkmaar zullen we overnachten. Over een vrijwel verlaten strand lopen we de laatste kilometers van deze dag. Nat, moe en koud komen we iets voor vijfen aan in Bergen.