Maassluis-Hoek van Holland

Lang naar deze dag uitgezien, maar er ook tegen aangehikt. Het is de laatste dag van onze tocht die wij 10 jaar geleden samen begonnen. Gedurende die tijd is de wandeling altijd wel ergens in onze gedachten geweest. Een trouwe metgezel gedurende dit decennium. Vandaag sluiten we het af. Dat windt ons op. Nog even en dan zijn we terug op de plaats waar we begonnen. Het vervult ons ook met enige weemoed. De dag begon met koffie en thee bij de veerpont van Maassluis naar Oostvoorne.

ø; HoekHolland05web

Het is droog en niet al te warm. In onze hoofden zit het verdrietige nieuws dat een van onze metgezellen uit onze Pendrechtse tijd een paar dagen terug de fatale mededeling gekregen heeft. We zijn er stil van. Al lopend blikken we zo af en toe terug op de afgelopen tien jaar.

Toen we begonnen waren nog niet alle kinderen het huis uit. Het eerste kleinkind was net geboren. Nu tien jaar later zijn er 7 kleinkinderen. Elly haar ouders leefden nog en wij beiden waren aan het werk. Er zijn nog meer dingen in die periode veranderd. Toen we begonnen gebruikten we gedetailleerde kaarten. Daarna kwam een GPS computertje en het laatste deel de Mio fietscomputer. Nu maken we digitale foto’s met onze telefoons. Tien jaar geleden hadden we nog net eens een digitale camera. Vandaar dat er bij de verslagjes betrekkelijk laat foto’s geplaatst werden.

Kort nadat we gestart zijn treffen we midden in het oude haven gebied een merkwaardige aanwijzing aan.

ø;

We lopen door Maassluis via een recent aangelegde promenade: de koning Willem Alexander boulevard. Toen wij begonnen was hij nog volop prins. Langs de boulevard vele bankjes. Mooi aangelegd. We vragen ons af of de rand in de toekomst nog bebouwd zal worden. Het lijkt ons een prachtige locatie om te wonen. Net als vorige keer zijn onder de indruk van de Nieuwe Waterweg en het scheepsverkeer. Maassluis is zeker de moeite waard om te kijken als we ooit naar een appartement willen.

Aan het eind van boulevard aarzelen we of we even zullen rusten. Dat probleem wordt opgelost omdat alle bankjes bezet zijn. Er zullen er nog wel meer volgen denken we. Dat valt tegen. Zelfs bij de Maeslandkering staan er geen bankjes. zittend op de rand van een grote put lunchen we.

Aan de kinderen hadden we doorgegeven dat we vandaag de laatste tocht liepen. Léoni had ons opgedragen niet voor drie uur in Hoek van Holland aan te komen. We zien dat we ruim op tijd zijn. We moeten zelfs wat inhouden. Dat komt goed uit, omdat Elly voorbij de Willem Alexanderboulevard eerst één zool en kort daarna ook de andere zool van haar wandelschoenen verliest. Dat loopt minder aangenaam.

ø; HoekHolland06web

Nadat we de Stena lijn gepasseerd zijn, pauzeren we opnieuw. We willen om ongeveer kwart over drie aankomen. We zijn wel benieuwd hoe de ontvangst zal zijn. Zullen de kinderen er zijn? We hopen van wel, maar rekenen nergens op. Vanaf dat punt hebben we voor het eerst deze tocht de routebeschrijving nodig van onze reisgids die ons gedurende deze tien jaar langs de grens van Nederland geleid heeft. Soms ging dat mis, maar vandaag worden we in een keer naar de Noorderpier geleid. Het is dan ongeveer tien over drie. We turen naar het eind om te kijken of we iets van onze kinderen kunnen ontwaren. Na verloop van tijd ontwaren we als eerste het silhouet van Caine. Daarna al snel de andere kinderen en de kleinkinderen. Even later voegen ook Jan en Olga zich bij het gezelschap. Het doet ons goed hen allen aan te treffen. We krijgen een medaille omgehangen en een ruikertje met snoep er in. Daarna lopen we omringd door hen de laatste meters naar het punt waar we begonnen. Daar sluiten we de tocht af zoals we begonnen zijn: met een kus. We hebben het samen gehaald!

 

HoekHolland08web ø; HoekHolland09web

Om dat te vieren nemen de kinderen ons mee naar een strandpaviljoen om daar met elkaar op te drinken.

 

Oostvoorne-Rozenburg

De laatste fietstocht van ons Rondje Nederland. We verwachten een tocht door de industrie. Niet zo fraai als vele tochten die we in het kader van dit project gemaakt hebben. Als we er naar toe rijden en langs de enorme olietanks komen, vraagt Elly zich af wat dat zou betekenen als die in de fik gaan. (Een paar dagen zijn op het Journaal beelden te zien van een industrie gebied waar dat inderdaad gebeurde). We vermoeden dat het dus een dag wordt door de industrie heen. Dat blijkt toch anders te zijn. We zijn ruim op tijd in Oostvoorne. Heimelijk hoop ik dat we vroeg in de middag weer thuis zijn. Die middag vindt er in de gemeenteraad een belangrijk debat plaats over het kader van de komende welzijnsaanbesteding. Daar heb ik mij de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Het debat zou aanvankelijk de vorige donderdag gehouden worden, maar werd naar vandaag uitgesteld. Met de geplande afstand van 45 km zou dat moeten lukken. Al aan het begin gaat het mis. We fietsen nu aan de andere kant van de Maasvlakte. In de verte zien we de weg van de vorige keer liggen en ook de toen al prominent aanwezige elektriciteitscentrale.

ø;

Wanneer we die ruim gepasseerd zijn, stuiten we op een hek dwars over de weg. Daarachter zien we de weg liggen die we moeten hebben. Er is evenwel geen mogelijkheid daar te komen. Er zit niets anders op dan een groot stuk terug te fietsen. Na enig zoeken en logisch nadenken komen we weer op de track terug. Daarna zijn er geen moeilijkheden met de route meer. We fietsen langs het water. Ook al is de industrie (Europoort) niet ver weg aan onze linkerkant, toch doet de omgeving prettig aan. Bij Rozenburg fietsen we bij de tunnel waar we regelmatig met de auto doorheen gegaan zijn. Zien we de wereld eens op een andere manier. Na Rozenburg gaan we de Rozenburgse landtong in; een uitgestrekt smal stukje land, 10 km heen en 10 km terug. Imponerend is het enorme dok dat we tegenkomen.

ø;

Nog imponerender is het eindpunt van de landtong. Daar komen de Nieuwe Waterweg en het Calandkanaal bij elkaar. We nemen de tijd om daar even van te genieten. Vanaf die plek is ook Hoek van Holland duidelijk te zien. Het eind is dus letterlijk in zicht. Aan de overkant zien we hoe de ferry naar Engeland volloopt met auto’s en caravans. (Een paar dagen later horen we dat er voor het eerst met deze ferry verstekelingen probeerden Engeland binnen te komen).

ø; ø;

Omstreeks half drie zijn we terug in Rozenburg. Vandaar is het met de bus een half uur naar Oostvoorne. Inclusief wachten is dat ruim drie kwartier. We kijken elkaar aan en besluiten om naar Oostvoorne te fietsen. Dat is rechtstreeks daar vandaan ongeveer 15 km. Dat kost evenveel tijd als met de bus en inderdaad als we in Oostvoorne aan komen, komt de bus ook net aan. We hebben er dan in totaal 57 km op zitten. Als we thuiskomen, kan ik nog net de behandeling van de moties meemaken. Het kader wordt door de Raad aangenomen. De prachtige fietsdag vergoedt evenwel heel veel!

Rozenburg05

Rockanje-Oostvoorne

Het is 2e Pinksterdag. Vandaag hebben we volgens de planning ongeveer 55 km voor de boeg. Het weer is goed, droog met een zonnetje. Omdat de afstand naar het beginpunt in minder dan een uur te bereiken is, kunnen we vroeg aan de tocht beginnen. Alles staat op de Mio computer. Dus wat kan ons overkomen? Als we Rockanje verlaten gaat het al snel mis. We worden naar het strand geleid. Daar is echt geen weg. Dus langs de duinen fietsen we door. Dan gaat het weer mis. Dat is ernstiger. We komen uit het uitgestrekte duingebied van Voorne. Daar loopt inderdaad een pad, maar te fietsen is het niet. Dat hebben we al eerder gehad. Even doorbijten, denken we en dan zullen we wel weer op een verhard pad uitkomen. De omgeving is prachtig, de fiets voortduwend, manoeuvrerend langs Hekrunderen, worden we aangesproken door wandelaars. Die wijzen ons er op dat het wel meer dan een uur kan duren voordat we weer op een fietspad komen. Ze adviseren ons terug te gaan en een fietspad langs het natuurgebied te kiezen. Dan kom je vanzelf uit op de maasvlakte. We keren om. Met ons mee loopt een echtpaar dat de omgeving kent. Ja, vroeger heeft hier een verhard pad gelopen, maar dat is al jaren weg. Het kost ons tijd om uiteindelijk het goede pad te vinden. We rijden nog een keer fout, maar dan wijst een boswachter ons de juiste weg. Dit begin heeft ons ruim een uur gekost en meer ongeveer 10 km omrijden.

Oostvoorne04web Oostvoorne05web Oostvoorne06web

Tegen de middag bereiken we de Maasvlakte. Daar hadden we naar uitgezien. Beiden weten dat die bestaat, maar hebben geen idee hoe het er uit ziet. We fietsen langs de rand en zijn onder de indruk van de uitgestrektheid. Prachtig om te zien en in feite zo dichtbij huis. Als we bij het uiterste puntje zijn wijst de route ons naar rechts. Dat kan niet. Daar is wel een weg, maar een hek verhindert ons de toegang. Het is een bedrijven terrein. Dus er zit niets anders op dezelfde weg weer terug te fietsen. Op de heenweg hadden we al gemerkt dat de wind fors was. Toen hadden we hem een groot deel tegen, nu dus mee en dat scheelt. Dat is maar goed ook. Door het omrijden van de morgen hebben we al ruim meer dan 40 km gefietst. De vorige tocht hield mijn accu er toen ongeveer mee op. Ik maak me zorgen, omdat we nog een fors eind van Oostvoorne verwijderd zijn. Ik moet er niet aan denken om dat stuk zonder ondersteuning te fietsen. Ongemerkt ga je dan harder fietsen, alsof dat wat uitmaakt.

ø;

Gelukkig haal ik met ondersteuning Oostvoorne. Ruim 60 km gefietst! Als we aankomen zijn we bijna bij de bushalte. Op de RET app real time zie ik dat de bus een paar minuten vertraging heeft en elk moment kan aankomen. Ik zet mijn fiets weg en maan Elly om snel te komen. Als ze nog bezig is met haar fiets komt de bus er aan. De chauffeur is zo vriendelijk even op haar te wachten. Dat scheelt ons een half uur wachten. Ruim voor zessen zijn we thuis. We trakteren ons op een pizza. Het was een mooie tocht. De finish is in zicht. Overal komen we borden met Rotterdam tegen.

Oostvoorne01

Scharendijke-Rockanje

Telkens als we een dag plannen komt er wat tussen. Nu hadden we een hele week gepland om drie tochten op de Zuid Hollandse eilanden te fietsen. We moesten helaas de geplande vakantieweek afgelasten. Ik werd ziek. Gelukkig lukt het om toch nog één tocht te maken. We fietsen vandaag met elkaar. Het duurde even voordat we vertrokken. We waren op tijd, maar het lukte niet om de trekhaak te bevestigen. Eerst dus naar Kwik-Fit. Daar lukte het uiteindelijk. Dat kostte dus een uur. Om half twaalf staan we in Scharendijke, bij de camping waar ik de vorige keer geëindigd ben. Vol goede moed starten we. Zonder problemen vinden we met de Mio he beginpunt. Wat tegenvalt, is de wind. Die hebben we pal tegen en goed ook. Zelfs met de ondersteuning is het flink trappen. Dat houden we de hele dag. Op een gegeven moment word je wat kriegelig van het lawaai om je hoofd. Omdat we door de wind alle aandacht bij het fietsen hebben, vergeten we deze dag helemaal om foto’s te maken.

Als we Rockanje naderen gaan we de fout in. Het is ons al eerder overkomen, maar het gebeurt weer. Als van een brug afkomen, zie ik in een flits dat we een verkeerde richting inslaan, maar al spoedig geeft de Mio aan dat we weer op de route zitten. Althans dat denk ik. Er komt geen signaal om om te keren. Dat versterkt mijn mening dat het goed gaat. We fietsen dus door, maar al wat er verschijnt geen Rockanje. Wel geeft de Mio aan dat we over anderhalve kilometer moeten zijn. We zien evenwel geen Rockanje. Dat kan niet waar zijn, zeker niet als we op een fietswegwijzer zien dat Rockanje nog 5 km verwijderd is. De richting die gewezen wordt, is precies de weg waarlangs we kwamen. We aarzelen wat de te doen. Onze accu’s beginnen leeg te raken. We besluiten om vandaar uit direct naar het eindpunt in Hellevoetssluis te gaan. Daar zouden we vanuit Rockanje naar toe fietsen. Dat kost minder tijd dan om met de bus naar het beginpunt te gaan. De Mio opdracht gegeven om ons vanaf de plek waar we staan naar de Amnesty Internationallaan te brengen. Wat ik ook doe, de Mio weigert dienst. Gelukkig staat op de fietswegwijzer Hellevoetssluis aangegeven. Dat is dichterbij dan we dachten. Gelukkig maar, omdat vlak voor Hellevoet mijn accu leeg is. Onbegrijpelijk maar waar. De laatste km moet ik dan ook gewoon trappen. Gelukkig stopt de bus bijna op het moment dat we de fietsen bij de halte geparkeerd hebben. Binnen een uur zijn we terug bij de camping. Met de auto terug naar Hellevoetssluis. Daar blijkt dat ik mijn fiets wel op slot gezet heb, maar vergeten ben de sleutel uit het slot te halen. Ik heb dus geluk gehad.

Aan het eind van de dag, blijken we ongeveer 40 km gefietst te hebben.

Rockanje01

Westenschouwen-Scharendijke

Het heeft er om gespannen of deze tocht kon doorgaan. Hij was al eerder gepland, maar een keelontsteking gooide roet in het eten. Die is voorbij, maar nu dreigde het weer spelbreker te worden. Storm en veel regen de afgelopen dagen. Volgens de verwachting zou het vandaag minder worden. Die verwachting komt uit. Het is koud, dat wel, maar voor een groot deel van de dag droog. Pas na het middaguur is er lichte regen. Op dat moment ben ik al over de helft van de geplande 16,5 km van vandaag. Om kwart over tien stap ik in Scharendijke op de bus naar Westenschouwen. De auto staat veilig geparkeerd op een bij de halte gelegen camping. Daar is overal bedrijvigheid, omdat het seizoen langzaam aan weer op gang komt. Met enige heimwee kijk ik naar de caravans die geplaatst worden. Kwart voor elf ben ik in Westenschouwen en begin ik te lopen. Wind in de rug. Voor de zekerheid doe ik mijn capuchon op.

Scharendijke-02

Over het strand wandelen heeft het voordeel, dat je nauwelijks op een kaart hoeft te kijken. Het nadeel is dat het tegelijk ook een beetje saai is. Ik probeer mijn gedachten te ordenen. Ik bestudeer al geruime tijd een moeilijke paragraaf uit de KD van Barth. Langzaam maar zeker krijg ik er vat op. Ik probeer voor mij zelf terug te vertellen hoe het betoog loopt. Dat lukt toch niet goed. Daarvoor is de concentratie toch te veel afgeleid. Ook de caravans spelen door mijn hoofd. Hebben we er goed aan gedaan de caravan weg te doen? Ik blijf er een ambivalent gevoel bij houden. Zo vordert de dag. Tot op heden zijn tijdens de wandelingen op het strand altijd mensen aanwezig. Dat is nu ook het geval, maar dan halverwege tussen Westenschouwen en Renesse loop ik opeens helemaal alleen. Geen mens te bekennen. De gids had er al voor gewaarschuwd, op die plaats verbreedt het strand zich enorm. Daar is geen woord gelogen bij. Ik ben onder de indruk van de enorme zandvlakte. Een bord waarschuwt voor een zandbank die voor de kust ligt. Daar loop ik niet, maar zie hem wel liggen. Daarachter vormt zich het zeer brede strand.

Scharendijke-04

Als ik achter om kijk zie ik tot ver het spoor dat ik achter laat. De voetafdrukken zijn goed te zien. Bij elke stap zak ik een stukje weg in het zand. Dat maakt het lopen vermoeiend. Ik ben blij dat Elly uiteindelijk toch niet mee gegaan is. Dit was waarschijnlijk voor haar te zwaar geweest.

Scharendijke01 Scharendijke03

Tegen drie uur bereik ik de aangekondigde scherpe hoek naar links die het strand maakt. Ik fotografeer het laatste strandpaviljoen en om te bewijzen dat ik daar geweest ben ook het informatiebord. Dan ga ik het duin over. Daar moet een uitspanning De Wijde Blik staan. Ik zie niets, maar wel een parkeerplaats. Ik loop in de richting van de N57 en inderdaad aan het eind van het parkeerterrein staat het paviljoen. De aanwijzingen van het boekje kloppen daar niet  meer. Ik ga de N57 onderdoor. Dan aarzel ik hoe verder. Ook de aanwijzing op de Google Map is niet duidelijk. Ik gok er op en ga langs de weg lopen, waar ik net onderdoor gegaan ben. Als ik boven op het talud kom, zie ik de camping liggen waar ik vertrokken ben. Ik heb goed gegokt. Ongeveer half vier ben ik bij de auto. Ruim voor het avondeten ben ik weer thuis. Zo is deze Goede Vrijdag besteed.

Scharendijke-05 Scharendjke-05

Please select facebook feed.