Maassluis-Hoek van Holland

Lang naar deze dag uitgezien, maar er ook tegen aangehikt. Het is de laatste dag van onze tocht die wij 10 jaar geleden samen begonnen. Gedurende die tijd is de wandeling altijd wel ergens in onze gedachten geweest. Een trouwe metgezel gedurende dit decennium. Vandaag sluiten we het af. Dat windt ons op. Nog even en dan zijn we terug op de plaats waar we begonnen. Het vervult ons ook met enige weemoed. De dag begon met koffie en thee bij de veerpont van Maassluis naar Oostvoorne.

ø; HoekHolland05web

Het is droog en niet al te warm. In onze hoofden zit het verdrietige nieuws dat een van onze metgezellen uit onze Pendrechtse tijd een paar dagen terug de fatale mededeling gekregen heeft. We zijn er stil van. Al lopend blikken we zo af en toe terug op de afgelopen tien jaar.

Toen we begonnen waren nog niet alle kinderen het huis uit. Het eerste kleinkind was net geboren. Nu tien jaar later zijn er 7 kleinkinderen. Elly haar ouders leefden nog en wij beiden waren aan het werk. Er zijn nog meer dingen in die periode veranderd. Toen we begonnen gebruikten we gedetailleerde kaarten. Daarna kwam een GPS computertje en het laatste deel de Mio fietscomputer. Nu maken we digitale foto’s met onze telefoons. Tien jaar geleden hadden we nog net eens een digitale camera. Vandaar dat er bij de verslagjes betrekkelijk laat foto’s geplaatst werden.

Kort nadat we gestart zijn treffen we midden in het oude haven gebied een merkwaardige aanwijzing aan.

ø;

We lopen door Maassluis via een recent aangelegde promenade: de koning Willem Alexander boulevard. Toen wij begonnen was hij nog volop prins. Langs de boulevard vele bankjes. Mooi aangelegd. We vragen ons af of de rand in de toekomst nog bebouwd zal worden. Het lijkt ons een prachtige locatie om te wonen. Net als vorige keer zijn onder de indruk van de Nieuwe Waterweg en het scheepsverkeer. Maassluis is zeker de moeite waard om te kijken als we ooit naar een appartement willen.

Aan het eind van boulevard aarzelen we of we even zullen rusten. Dat probleem wordt opgelost omdat alle bankjes bezet zijn. Er zullen er nog wel meer volgen denken we. Dat valt tegen. Zelfs bij de Maeslandkering staan er geen bankjes. zittend op de rand van een grote put lunchen we.

Aan de kinderen hadden we doorgegeven dat we vandaag de laatste tocht liepen. Léoni had ons opgedragen niet voor drie uur in Hoek van Holland aan te komen. We zien dat we ruim op tijd zijn. We moeten zelfs wat inhouden. Dat komt goed uit, omdat Elly voorbij de Willem Alexanderboulevard eerst één zool en kort daarna ook de andere zool van haar wandelschoenen verliest. Dat loopt minder aangenaam.

ø; HoekHolland06web

Nadat we de Stena lijn gepasseerd zijn, pauzeren we opnieuw. We willen om ongeveer kwart over drie aankomen. We zijn wel benieuwd hoe de ontvangst zal zijn. Zullen de kinderen er zijn? We hopen van wel, maar rekenen nergens op. Vanaf dat punt hebben we voor het eerst deze tocht de routebeschrijving nodig van onze reisgids die ons gedurende deze tien jaar langs de grens van Nederland geleid heeft. Soms ging dat mis, maar vandaag worden we in een keer naar de Noorderpier geleid. Het is dan ongeveer tien over drie. We turen naar het eind om te kijken of we iets van onze kinderen kunnen ontwaren. Na verloop van tijd ontwaren we als eerste het silhouet van Caine. Daarna al snel de andere kinderen en de kleinkinderen. Even later voegen ook Jan en Olga zich bij het gezelschap. Het doet ons goed hen allen aan te treffen. We krijgen een medaille omgehangen en een ruikertje met snoep er in. Daarna lopen we omringd door hen de laatste meters naar het punt waar we begonnen. Daar sluiten we de tocht af zoals we begonnen zijn: met een kus. We hebben het samen gehaald!

 

HoekHolland08web ø; HoekHolland09web

Om dat te vieren nemen de kinderen ons mee naar een strandpaviljoen om daar met elkaar op te drinken.

 

Please select facebook feed.