Zandvoort-IJmuiden

De camping in IJmuiden blijkt dichtbij het strand te staan. Op Hemelvaartsdag ‘s middags komen we aan. Weer een typische strandcamping. Goed verzorgd, maar niet veel aan. Door het koude weer zijn er maar weinig gasten. Er waait een stevige Noord-Westen wind. We besluiten de afstand in omgekeerde richting te lopen: van IJmuiden naar Zandvoort. Ongeveer 17 kilometer geeft onze gids aan. Bij het strand treffen we een nieuw gebouwde promenade aan. Het ligt er wat verlaten bij. Dat komt door het koude weer, maar ook door de geïsoleerde ligging. IJmuiden heeft bepaald niet de uitstraling van een badplaats. Bij de opgang naar het strand staat een beeldje van Cornelis Vreeswijk, de zanger van het lied “De nozem en de non”. Het lied van een onmogelijke liefde. Hij tuurt uit over de zee, maar zeker niet in de richting van Zweden waar hij triomfen vierde. Met de wind in de rug gaat het voorspoedig richting Zandvoort. We zien het hoge gebouw al liggen, dat ons ook vanuit Noordwijk de weg wees. Begin van de middag zijn we er al. We verbazen ons er over dat het zo snel ging. Het moet toch 17 kilometer geweest zijn. Met de bus gaan we terug naar IJmuiden. Als we om ongeveer 16.00 uur weer voor ons caravan zitten, is er aan de overkant van het veld een feestje begonnen. Duitse schlagers. Eén daarvan wordt vele malen achter elkaar gespeeld: Ja, er lebt noch. Dat ervaren we als bemoedigend. Temeer omdat we beiden voor het eerst geen blaren hebben, noch last van pijnlijke tenen. het is dus verstandig geweest dat ik mijn schoenen iets heb laten oprekken.